De beglaasde ruimte ligt aan de straatkant en is 's nachts verlicht, zoals het past in deze buurt van dancings, peepshows en lunaparken aan het Antwerpse Centraal Station. Kunst in deze straat heeft iets onwezenlijk, alleen al door de plotse stilstand waartoe die roerloze beelden je dwingen, temidden van neongeknetter en dreungeluiden.

Een jaar lang exposeren Danny Devos en Luc Tuymans hier samen, onder de verdacht zorgeloze titel 'Ons Geluk*. Wie binnen wil, moet afspreken met de eigenaar die op de hoogste verdieping woont en kan zo meteen de (buiten straatbeeld opgestelde) video bekijken — een coproductie van beide kunstenaars.

Devos stelt een nieuwe fase voor van een project waarmee hij verleden jaar van start ging: een onderzoek naar de moordenaars die België onveilig maakten sinds zijn geboortejaar 1959. In de Breydelstraat heeft hij een bijna volledige wand bezet met beelden van ogen, gevat in stalen kaders. Het zijn er een kleine tweehonderd, allemaal gebaseerd op persfoto's. Midden in de ruimte staan houten bakjes met nog meer gecadreerde ogen, wellicht afkomstig van de personen waarover het onderzoek nog lopende is — Devos is nog maar tot begin jaren zeventig geraakt.

Elk koppel ogen hoort bij een moordenaar, en beantwoordt aan een hoop informatie in het databestand van Devos. Maar waartoe die artistieke setting? Meer dan een 'cool' ogende etalage van Devos' onderzoeksactiviteiten is deze installatie niet. Ze vertelt niets over de relatie tussen kunst en misdaad, of over de manier waarop de media met dit soort fenomenen omgaan. De eenduidige titel doet helemaal de deur dicht: 'Daders van dodingen'.

Luc Tuymans schilderde vier beelden op de muur. Slechts één schildering is nieuw. Naar verluidt gaat ze terug op een video waarop je de seriemoordenaar John Wayne Gacy aan het werk ziet in een fastfoodrestaurant — meteen een link met het thema van Devos. De andere drie zijn remakes van bestaand werk. Beelden die normaal op doek of papier zijn uitgevoerd, heeft Tuymans als geschilderde stills op de muur aangebracht. Een logische handelswijze, als je weet dat de werken van Tuymans normaal al naar bestaande beelden zijn geschilderd. Pillows zuigt je al aan vanaf de straat. Het staat op de achterwand, vlak onder een witte neonbuis. Van ver lijkt het op een landschap, met vale tinten van groen, geel en bruin, maar van dichtbij zie je het beter: de heuvels zijn hoofdkussens. Het beeld is vlak en wazig, als een televisiescherm waar je te dicht bijstaat. Het lijkt geschilderd zonder inzet: met blinde concentratie. Bij omgewoeld beddegoed kan je denken aan voorafgaande seks of komend geweld. Maar wat toont het beeld zelf? Niets, tenzij misschien de schim die overblijft als onze fantasiën en projecties zijn overgewaaid. Moeilijk om dat nog een naam te geven.

'Ons Geluk', Luc Tuymans en Danny Devos. Breydelstraat 5, Antwerpen.

Dag en nacht te bezichtigen t/m 26 april 1998. Op afspraak 32-3-233.58.52 (Jos Van den Bergh)