Het was alweer een tijdje geleden maar er loopt nog eens een interessante tentoonstelling in het ICC aan de Meir in Antwerpen. Parallel met de tentoonstelling 'Het volk ten voeten uit' in het KMSKA, presenteert Greta van Broeckhoven er 'Beeldberichten - Vertogen van en over de actuele samenleving'. Terwijl nogal wat kunst bezig blijft met navelstaren en artistiek pseudo-engagement wordt hier duidelijk dat heel wat kunstenaars opnieuw oog hebben voor de actuele werkelijkheid. Alle getoonde werken zijn dit decennium, vaak zelfs heel recent, gecreëerd door kunstenaars uit eigen land, Groot-Brittannié, Frankrijk, Nederland en Zwitserland. Het is ook werk van relatief jonge kunstenaars. de oudste deeinemer is 46, de jongste 26. Samen pakken ze de moderne, of postmoderne, werkelijkheid in al haar aspecten aan. Ook de meest gruwelijke.

Lang voor Marc Dutroux zijn eerste moord pleegde was Danny Devos al geobsedeerd door seriemoordenaars. Hij correspondeerde met hen, bezocht hen in de gevangenis, en exploreerde de vreemde gelijkenis tussen de kunstenaar en de seriemoordenaar die allebei aan de rand van de maatschappij opereren. Op het einde van dit Dutrouxjaar is er van Devos zowel werk te zien in 'De Rode Poort' in Gent, in het MUHKA en in het ICC. Hier toont hij een reeks ingelijste krantenpagina's uit de Volksgazet uit 1974 die handelen over de misdaden van de Vampier van Muizen, een vrouwenmoordenaar. Met polyester en zand van de plaats van de misdaad worden de niet ter zake doende artikels uit de krant afgedekt. Volgens Devos heeft dat zand trouwens documentaire waarde: dankzij de hedendaagse DNA-technieken zou het als bewijsmateriaal kunnen fungeren. Sven 't Jolle bezet de spiegelzaal van het Koninklijk Paleis. 't Jolle associeerde Louis Tobbacks uitspraak dat 'het salon vol is' met een tafereel uit het stripalbum Cokes in voorraad van Hergé. Daarin komt de onthutste butler Nestor aan kapitein Haddock melden dat een serie bedoeienen in het salon van kasteel Molensioot is neergestreken. 't Jolle heeft daarom de statige spiegelzaal van het Koninklijk Paleis met allertei afval en gevonden voorwerpen omgebouwd tot een kampement van illegale immigranten. Wat verder stelt de in Frankrijk wonende Lucy Orta overlevingspakken voor die bedoeld zijn voor daklozen en sociaal gemarginaliseerden. De in hypermodern materiaal uitgevoerde pakken kunnen moeteloos omgebouwd worden tot siaapzak of tent.

Videast en theatermaker Frank Theys combineert Eros en Thanatos in een MR scan van een kus de lugubere omhelzing van twee geraamten. Geert Bisschop maakte een prachtige foto van een stukje Belgische absurditeit een artificiële skipiste aangelegd op een afvalberg aan de rand van het Centrum van Europa in Neerpede bij Brussel. De in Brussel wonende Oostenrijkse, kunstenaar en wijnhandelaar Kurt Ryslavy exposeert zijn eigen schilderijen probleemloos naast reclame uit Belgische tijdschriten over zijn wijnhandel.

De vraag is zelfs wat de beste kunst is van de twee (Ryslavy introduceerde al eerder het wijnproeven in kunstgalerien). De in Nederland wonende David Garcia maakte met dia en videoprojecte, twee fresnellenzen (zoais die vroeger wel eens voor zwartwit televisies werden geplaatst) en ronddraaiende uitgeknipte figuren een ironisch post-modem monument voor deze tijd. "The System" En de Zwitser Daniele Buetti plakt een wand vol magazineknipsels en fotos met virtuele tatoeages waarbij de merknamen rechtstreeks in onze huid gegrift worden. Zin in een Sony- of Calvin Klein-huid?

De deelnemende kunstenaars illustreren allen dat het opnieuw kan, en zelfs meer dan ooit noodzakelijk is, kunst maken over de actuele werkelijkheid. Al deze beeldberichten zijn lugubere of ironische commentaren op onze mediamaatschappij waar de schijn regeert, en de essentie van nul en generlei waarde is.