Is er een overeenkomst tussen kunstenaars en moordenaars? Of tussen onbeheerst geweld en een kunstwerk? Wanneer een seriemoordenaar zijn gruwelijke daden pleegt vanuit een onbedwingbare dwang is dat dan vergelijkbaar met de drang die de kunstenaar volt bij het creëren van zijn werk? Is de kunstenaar voor velen een ongevaarlijke gek, dan is de situatie bii de moordenaar van een geheel andere orde.

Ook al is volgens sommigen de hedendaagse kunst schadelijk voor haar omgeving - gewoonlijk stoelt die zienswijze alleen op banale vooroordelen en onwetendheid - niemand haalt het in zijn hoofd te zeggen dat de "Wurger van de Antwerpse Linkeroever" onschadelijk zou zijn.

En hiermee zijn we beland bij het thema dat beeldend kunstenaar Danny Devos de jongste jaren meer en meer poogt wit te diepen in zijn werk. Devos is al jaren gefascineerd door bepaalde overeenkomsten tussen religieuzen, componisten, kunstenaars, wetenschappers en misdadigers.

Was fysiek geweld in het vroegere werk van hem reeds een duidelijk aspect, denken we aan zijn performances en zijn moordmachines, in het werk dat hij nu toont in galerie Annette De Keyser is er sprake van een louter geestelijke benadering van dit gegeven. Sinds een viiftal jaren correspondeert Devos met enkele tot de dood of levenslang veroordeelde moordenaars.

In deze tentoonstelling gaat het om de destiids beruchte "Wurger van de Linkeroever", De man vermoorde eind 1964 en begin 1965 twee jonge vrouwen. Hi was toen achttien jaar oud. Wegens voorbeeldig gedrag kwam hij na zeventien jaar gevangenisstraf vrij, ook al was hij ter dood veroordeeld.

Nog maar juist op vrije voeten begaat hij opnieuw een moord. Hi werd geinterneerd en zit sindsdien in de gevangenis, voorgoed. Devos noemt hem een intelligent man die op dit ogenblik in zijn cel criminologie studeert én die beseft wanneer hij vrij moest zijn, hij onherroepelilk opnieuw zou toeslaan. Gedreven door een even onbeheersteals onbegrijpelijke kracht waaraan hii niet kan weerstaan. Op de tentoonstelling zien we vier grote veelluiken. Elk van hen bestaat wit gefotocopieerde pagina's uit vier verschillende kranten waarop de artikels van deze moordzaal verschenen. Alleen de tekst in verband met de wurger zijn leesbaar gelaten, de rest is door Devos overschilderd, telkens in een monochrome kleur. Op die manier ontstaat er een soort van abstract werk dat een gevolg is van de toevallig bladspiegel van de betreffende kranten,

In het midden van de ruimte staan zes kubusjes op hoge metalen poten. Elk van hen bevat een foto van de misdadiger, van Danny Devos en telkens ook een stuk tekst wit hun correspondentie. Zo lezen we: ...ik aanvaard en besef dat mijn plaats achter de tralies is - hoe graag ik het ook anders wenste - al mijn falen ligt witeindelijk bij mezelf...". En Devos schrijft ergens: " ...net zoals ik U probeer te doorgronden, wil ik dat gij probeert uit te vinden waarom ik kunst » maak.

• Danny Devos to/ 9 april I galerie Annette De Keyser, Generaal Belliardstraat 19 in Antwerpen. Open: woensdag tot en met zaterdag van 14 tot 18 u. Op donderdag 31 maart houdt Danny Devos om 20 u. een performance. Info in de galerie of op het nummer 231.90.56.

W.J.