DE geest van de kunstenaar en de geest van de misdadiger is principieel dezelfde ». Dat is de overtuiging van de Antwerpse kunstenaar Danny Devos (DDV) die, vertrekkend van die stellingname, een tentoonstelling heeft opgebouwd rond de figuur van Ed Gein. Ed Gein is wellicht de gruwelijkste misdadiger geweest uit de Amerikaanse geschiedenis.

De tentoonstelling is tot 27 juni te zien in Ruimte Morguen, Waalse Kaai 21 te Antwerpen. DDV verwijst ondermeer naar wat Colin Wilson bedoelt als hij het begrip « outsiders » gebruikt; mensen die buiten de normale gang van zaken staan en allen iets met elkaar gemeen hebben. « Kunstenaars en misdadigers behoren beiden tot het schizoide type» zegt hij.

Bij zijn onderzoek naar de realiteitswaarde van deze benaderingswijze heeft DDV een « birth-fact-death »-kalender opgesteld; een kalender die per dag een opsomming bevat van geboorten, feiten en sterfgevallen in de wereld van kunst, wetenschap en misdaad. Hij voert ook briefwisseling met beruchte misdadigers.

De misdadiger Ed Gein werd geboren op 8 augustus 1907 in de Amerikaanse staat Wisconsin. Zijn vader was alcoholicus en stierf jong. Zijn moeder was een fanátiek religieuze en mindervalide vrouw. Er was een zeer sterke binding tussen moeder en zoon. Toen de vrouw stiert. werd Ed Gein een cenzaat. Hij probeerde herhaaldelijk door een soort spiritistische meditatie de geest van zijn overleden moeder op te roepen en toen dat niet lukte ging hij graven schenden van vrouwen die op dezelfde leeftijd gestorven waren als zijn moeder. Nadien ging hij over tot moorden en in 1957 werd hij aangehouden. Zijn huis zat volgestouwd met macabere attributen, zoals kleren die gemaakt waren van menselijke onderdelen en die hij 's nachts droeg als hij over de velden doolde.

Het geval Ed Gein inspireerde Robert Block tot het schrijven van zijn boek « Psycho», dat nadien door Hitchcock werd verfilmd. Bob Clarck werd door Geins figuur geinspireerd voor de creatie van « Deranged» en Tobe Hooper voor « The Texas Chain Saw Massacre ».

Naast een aantal attributen die rechtstreeks naar Ed Gein en cen aantal andere misdadigers verwijzen, toont DDV ook een kolom waarin een aantal boeken over misdadigers zitten opgesloten. De kolom is net zo groot als haar ontwerper. En dan is er nog «De Weduwe», een gebruiksklare guillotine op ware grootte. Men kan zich hier zeer reëel de vraag stellen of men dit toestel in deze context als sculptuur moet beschouwen, of als gruwelijk gebruiksvoorwerp. Het onderscheid is eigenlijk onbestaande. Ook al is het niet de bedoeling dat deze guillotine werkt, het kan niet ontkend worden dat ze in ieder geval kàn werken (als Kafkaiaanse • vrijgezellenmachine).