Wie een dezer dagen de overzichtstentoonstelling van Panamarenko in het Antwerpse MUHKA gaat bezoeken, kan in de direkte omgeving ook terecht voor vrij uiteenlopende galerij-exposities. In Galerie 121 zit de blitze Keith Haring, bij Micheline Szwajcer het Arte Povera kopstuk Luciano Fabro, en de jonge Catalaan Tom Carr in Ado Gallery. In Zeno X en Ruimte Morguen exposeren twee jeugdige Belgen: Marc Goethals en Danny De Vos.

In Ruimte Morguen gaat het er heel wat zwaarmoediger aan toe. Danny De Vos plaatste er een vijftal morbide machines, genoemd naar legendarische moordenaars. Zo is er bvb. 'Black Dahlia', een opkomende filmster uit de jaren dertig, wiens stoffelijk overschot teruggevonden werd op een landgoed. Het lichaam was in twee gesneden. Deze onopgeloste misdaad inspireerde Danny De Vos tot een installatie waarin een mes, gemonteerd op een pick-up arm, heen en weer schuift over een foto van de zwarte schone.

De achtergrond bij het werk ligt in een vermeende relatie die zou bestaan tussen kunst en misdaad. Zowel kunstenaars als misdadigers zouden psychologisch tot het schizoïde type behoren, en hun gedrag zou tot op zeker hoogte dwangmatig zijn. Vooral lustmoordenaars zouden, nog steeds volgens Danny De Vos, een karakteristieke 'stijl' hebben, die ze dan met de nodige publiciteitsgeilheid perfektioneren.