Een instelling met de raadselachtige naam Kunst VER.i.o. schreef onlangs een wat kribbige brief 'aan de dames en heren journalisten waarin de schrijvers zich afvroegen 'hoe het in godsnaam mogelijk was' dat ze in tweeënhalf jaar nog geen journalist hadden gezien, en of dit samenhing met het feit dat ze niet structureel worden gesubsidieerd. Subsidiering is niet hun doel, staat er in de brief.

Ik toog dus naar VER.i.o. in Maastricht, dat bleek te zijn gehuisvest in een vervallen schoolgebouw met gebroken ruiten. Bij de entree komen de bezoeker dreigende geluiden van een of andere machine tegemoet. In de verstofte en met sigarettepeuken bezaaide gang hangen half verteerde vissen uit de muur. Op de eerste verdieping liggen vissekoppen met opengesperde bekken in vitrines; het dreigende, bonzende geluid neemt hier toe. Het bliikt te komen uit een kist waaruit twee vogelpoten, vastgebonden aan staven, naar buiten steken die, voortbewogen door een mechaniek, graaiende bewegingen maken. Het ding is vervaardigd door Danny Devos die elders in het gebouw een lawaaierige installatie met en ronddraaiend martelinstrument-met-tang heeft neergezet.

In een lokaal ertegenover liggen, op vuil en opkrullend zeil, vreemdsoortige staketsels van met cement bestreken verwarmingspiipen. Eén pijp steekt dwars door een gat in de muur. In een ander lokaal bevinden zich een grote metalen rail, een opgerolde slangenhuid, een aantal louvredeurties en een doos met vuurwerk.

Navraag wijst uit dat VER.i.o. Vereniging In Oprichting betekent. Het is een Maastrichtse kunstenaarsvereniging. De tentoonstelling, van twee Nederlandse, twee Duitse en twee Belgische kunstenaars, bliikt georganiseerd met subsidie, van de provincie Limburg.

VER.i.o., Herbenusstraat 39. Maastricht. Do. t/m z0. 13-17 ur. Tot 12 maart.