Kunst raakt de samenleving tot in haar gekartelde randjes. Zo kennen wij als Kleine Kunstcollectioneur perfect het profiel van de massamoordenaar van Bergen: het werd volgens de meest verfijnde FBI-technieken samengesteld door Danny Devos, weirdo-kunstenaar uit Antwerpen die zich gespecialiseerd heeft in sadomasochisten, serial killers en andere sympathieke buitenlui. Op internet kan u, via www.club.innet.be/~year4324/depeceur.html dat profiel tot op het bot lezen. Zo leert Danny Devos ons dat de UnSub (Unidentified Subject) in kwestie niet alleen een 'organised serial killer'is, maar ook in het bezit van 'probably a van or a station wagon'. UnSub is wellicht 'around 35' en leeft als een eenzaat, wat ons nogal wiedes lijkt als je je gezelschap telkens vermoordt en vervolgens vakkundig versnijdt. Maar Devos is geen uil: volgens hem is UnSub iemand met tenminste een 'college education' en dus niet zomaar een gesjeesde beenhouwersgast zoals we al her en der lazen. Het feit dat hij alle tatoeages en andere herkenbare sporen op de lichamen weghaalt én dat hij de zakken dumpt op plekken als de rivier de Haine (ofte haat), de Quai des Disparus of de rue du Dépôt (spreekt voor zich) wijst op enig intelligent cynisme. Klap op de vuurpijl: Devos voorspelt dat de serial killer binnenkort zijn eerste tekst, in blokletters geschreven op gelijnd papier, naar een of andere krant zal sturen. Lowieke Desmet van De Morgen zit geheid in spanning te wachten.

We zijn nog niet klaar met ons gruwelverhaal: diezelfde Danny Devos maakt met zijn jacht op UnSubs nu ook Antwerpen onveilig. In een pand aan de Breydelstraat vijf, midden in het roemruchte Statiekwartier, wordt zaterdag 26 april een tentoonstelling van Devos én Luc Tuymans geopend. Voor de zwakkeren onder ons: Tuymans is Belgie's meest gezochte, best verkopende en dus redelijk onuitstaanbare schilder. En het pand in kwestie was tot voor kort een 'zware kroeg', waar drie jaar geleden nog iemand vermoord werd en vervolgens midden in de Breydelstraat in stukken gehakt met een machete. Het verzamelen van de brokstukken in supermarktzakjes werd, dat dient gezegd, aan de politie overgelaten. Het pand is recent aangekocht door Jos Van den Bergh, TV-regisseur die ten behoeve van de VPRO geregeld gekkeBelgen-filmpjes maakt en nu zelf gekke Belg speeit door in deze kansarme buurt Kunst te gaan tonen.

En wat tonen nu Danny Devos en Luc Tuymans? Eerstgenoemde stelt zijn bekende werk 'Daders van Dodingen'voor: in stalen kaders geperste foto's van zowat alle Belgische moordenaars die sinds Devos' geboortejaar 1959 voor de rechter werden gesleept. Al die kaders hangen mooi naast en onder elkaar aan de muur van het pand, waarbij een ereplek werd uitgespaard: wellicht komt hier de facie van de serial killer van Bergen. Tuymans van zijn kant maakte vier muurschilderingen die ook allemaal iets te maken hebben met de donkere kanten van het leven: "Pillows', 'Missing Persons' en Tracing' verwijzen naar vroeger werk, maar het vierde fresco is een portret van John Wayne Gacy, een Amerikaanse... serial killer die drieëndertig jongetjes vermoordde en ze onder zijn huis begroef. Puur toeval allemaal! Het werk van Devos en Tuymans is een jaar lang dag en nacht te zien doorheen het uitstalraam, maar Jos Van den Bergh laat u op afspraak binnen: 03/233.58.52. Antwerpen, normalerwijze een vervelende boerenstad, biedt deze dagen nog méér bizarre kunst die niet meteen geschikt is voor de poepwitte galeriemuren op het Zuid of voor de MUHKA-graansilo. Zo heeft niemand minder dan BRTN-journalist Jef Lambrecht op zijn manier toegeslagen: hij heeft de muren van Factor 44, een obscuur pand aan de Bleekhofstraat vierenveertig in Borgerokko, volgehangen met besmuikte islamitische propaganda. Lambrecht is net terug van een verkwikkende reis in Irak waar waar hij met genoegen vaststelde dat 'serial killer' Sadam Hoessein zijn werk vakkundig en met uiterste precisie blijft uitvoeren. Voor Factor 44 maakte hij grote kalligrafische tekeningen die hij zelf omschryft als 'dagboeknotities' en waarin hij een brug slaat tussen de westerse en de islamitische cultuur, via mythologische figuren als de Feniks, Europa of Smyrna.

Geinteresseerden kunnen Lambrecht live op zijn expositie meemaken deze week woensdag, vrijdag en zaterdag, telkens na zonsondergang. In dezelfde ruimte stelt Wout Vercammen tentoon, ooit de schilder-bedenker van de mooie slogan 'La Belgique, toujours en retard', ondertussen al verschillende keren overhoop gereden en nu onder meer druk doende met sjablonen van kreukvrije kantoorfiguurtjes als Mr. Zanzuela (zie foto).

En het kan nog undergrounder. In het cultureel centrum van Berchem (Barachoum) hebben enkele graffiti-kunstenaars mogen huishouden op de muren van kelder en gelijkvloers. Nu hebben wij niet echt iets tegen die muurspuiterij, ze fleurt onder meer onze vele treinreizen op.

Maar daar wringt 'm het schoentje: 'tags' horen bij spoorwegviaducten, verlaten fabrieksmuren en andere gore achterkanten. In het cleane Berchemse cultuurcentrum voelden de beste Belgische 'taggers' als M4, Some 1 of Jasta niet de kick van de nachtelijke donkerte noch de hete adem van spoorweg- en andere politie in hun nek en dat voel je: het werk is proper, gekunsteld en zielloos. De idee kwam van de plaatselijke kunstverantwoordelijke Freya Torfs, een meiske dat bij alle vernissages zo dicht mogelijk bij de plaatselijke politicus gaat staan en voor de rest heel brave tentoonstellingen maakt. Wij zouden zeggen: ga er zelf eens met de spuitbus overheen, want Freya heeft ons verzekerd dat dat mag, mits u haar deze uitgeknipte 'Kunstbeen' toont.

Nog tot 8 juni in het CCB aan de Driekoningenstraat 126. ags van zo'n zeshonderd jaar

Tags van zo'n zeshonderd jaar oud vind je op een nog onheilspellender plek: in de buik van het Antwerpse Museum voor Schone Kunsten werd een reusachtige gewelfde kelder omgebouwd tot cen nieuwe expobunker, en daar zijn tot 22 juni topstukken uit de Vlaamse middeleeuwse miniatuurkunst te zien. Tenminste, dat willen ze ons laten geloven. Want na alle internet-gesurf en de bijhorende hallucinaties van Danny Devos menen wij, te midden van de prachtige handschriften en verluchtingen (met het Breviarium Mayer Van den Bergh als hoogtepunt) enkele kleinere perkamenten ontwaard te hebben, die verdacht veel weg hebben van tatoeages op gedroogde mensenhuid. De bunker heeft dan ook een bizarre geschiedenis: niet alleen lag er in de oorlogsjaren have en goed van ondergedoken joodse medeburgers in opgeslagen, in de jaren vijftig werden honderden kubieke meter beton gebruikt om er een atoomschuilkelder in te bouwen. En wat verbergen criminelen graag in stortbeton? Juist: al dan niet versneden lijken. Wie goed luistert hoort in de keldergewelven nog het ijle gekerm en gehuil van diverse museummedewerkers die onder het bewind van de voormalige hoofdconservator Lydia Schoonbaert spoorloos verdwenen. Uit welingelichte bron weten we dat Lowieke Desmet al een aantal redactionele speurhonden op deze zaak heeft gezet. Zij ontdekten vrij snel dat zowel Danny Devos, Luc Tuymans, Jef Lambrecht als Freya Torfs elk een station wagon hebben, ongeveer vijfendertig zijn en een 'college education' genoten. Maar Walter De Bock, Ludwig Verduyn en co. moesten deze piste verlaten toen ook Lowieke Desmet aan dat profiel bleek te beantwoorden. Ook al beweerde hij dat hij zijn 'station wagon' net voor een verhuizing aan een collega had uitgeleend Ondertussen raden wij, als Kleine Kunstcollectioneur, u bovengenoemde tentoonstellingen ten zeerste aan, benevens een regelmatig bezoek aan internet, al dan niet met een Mechels witlofstronkje in de hand.

Jordi Geirlant

PS: Minister-president-directeur Marcel Van den Brande heeft ons bij het ter perse gaan nog gemeld dat zijn dochter op geen enkele manier en op geen enkel moment gerelateerd is met de serial killer van Bergen.